WiR to strategia turowa osadzona w latach 1941 do 1945. Akcja toczy się na froncie wschodnim, Niemcy kontra Związek Radziecki. Gracz może dowodzić stroną niemiecką jak i radziecką, jednak to nie wszystko, jeden gracz może dowodzić obiema stronami konfliktu lub…. żadną, w takim wypadku komputer gra sam ze sobą, co jest przydatne dla ludzi piszących modyfikacje. Gra posiada tryb multiplayer, można grać w trybie hotseat lub przez emaila.
Grafika
Gra jest bardzo stara, więc grafika nie zachwyca, mapa jest poglądowa, nie ma jednostek w postaci małych biegających żołnierzyków jak to jest np w HOI, tutaj są korpusy oznaczone kwadracikami. Menu jest niesamowicie toporne, ale można się przyzwyczaić. Czołgi i samoloty mają ikonki przyporządkowane dla danego typu, zaznaczając korpus z czołgami widzimy małe symbole graficzne, pozwalają one odróżnić poszczególne typy czołgów czy samolotów. Ikony te są na tyle dokładne, że ktoś kto zna się na sprzęcie z tych czasów może z łatwością rozpoznać dane typy.
Grywalność
Jak już wspomniałem interfejs jest toporny, co znacznie obniża grywalność. Planowanie ataków, szczególnie grając w największe scenariusze, może zająć dobrą godzinę a nawet najlepsi gracze często popełniają szkolne błędy w planowaniu. Samo planowanie odbywa się na dwa sposoby. Pierwszy dla lotnictwa, możemy wysłać samoloty na bombardowanie określonych celów lub nakazać wsparcie wojsk naziemnych. Dla poszczególnych grup lotniczych można dobierać inne misje, np dla myśliwców można zaplanować patrole nad frontem lub eskortę wypraw bombowych. Typów misji jest wiele niektóre unikalne dla określonego rodzaju samolotu a rodzajów jest kilka:
-Myśliwce,
-Myśliwce bombardujące,
-Samoloty bezpośredniego wsparcia,
-Bombowce taktyczne,
-Niszczyciele czołgów
-Samoloty transportowe.
Drugi sposób planowania tyczy się z siłami lądowymi. Polega na ustalaniu co będą robiły dane korpusy w ciągu następnej tury. Możliwości jest kilka, podstawowe to:
-Ruch (dla korpusów piechoty to max 2 heksy a dla armii pancernych i korpusów zmotoryzowanych 5 heksów)
-Atak (można atakować więcej niż jednym korpusem na ten sam cel)
-Ostrzał artyleryjski
Na wynik starcia wpływ ma wiele czynników, od umiejętności dowódcy poprzez doświadczenie jednostek do terenu i pogody. Po każdej walce dostajemy raport z bitwy w którym można znaleźć dużo liczb określających straty obu stron.
Przemysł
Bardzo fajne w całej grze jest gospodarowanie potencjałem przemysłowym, w miastach znajdują się fabryki o określonych mocach produkcyjnych, które to zwiększają się wraz z upływem czasu i dopływem nowych surowców. Fabryka może produkować tylko jeden typ pojazdu czy samolotu. Kiedy pojawi się nowa wersja czołgu fabryka sama zmienia produkcje na nowszy model. Gracz ma możliwość ręcznej zmiany produkcji, ale fabryka lotnicza zawsze będzie produkować samoloty a fabryka czołgów zawsze czołgi. Do tego dochodzą inne fabryki produkujące artylerie, działa przeciwpancerne, pojazdy rozpoznania i działka przeciwlotnicze. Model produkcji jest dość skomplikowany, ale daje możliwość odejścia od polityki prezentowanej przez historyczne strony konfliktu. Grając armią czerwoną można wystawić armie złożoną z czołgów KV, i zgnieść wszystko co stanie na drodze.
Wrażenia
Gra jest tylko dla orłów, jeżeli słysząc ?Barbarossa? dostajesz wypieków na twarzy to jest to gra dla ciebie. Osobiście spędziłem nad tą grą tyle czasu że znam mapę na pamięć. Gra jest stara i ma wiele wad ale ma niepowtarzalny klimat. Trudno to wytłumaczyć ale wciąga niesamowicie.
