Rzecz o dziwnym trójkącie miłosnym z tragicznym zakończeniem, choć przedstawiona bardzo prostymi
środkami wyrazu, budzi zainteresowanie od początku do końca. Związek młodego chłopaka z o wiele starszą kobietą
zostaje gwałtownie zakłócony wraz z pojawieniem się tej trzeciej. Melodramatyczną “Bańkę” zrealizował reżyser,
którego już samo nazwisko jest magnesem dla widzów: Steven Soderbergh, twórca m. in. nagrodzonego
Złotą Palmą na festiwalu w Cannes debiutanckiego “Seksu, kłamstw i kaset wideo” oraz nominowanej do Oscara
“Erin Brockovich” i oscarowego “Traffiku”. Dzięki statycznym zdjęciom “Bańka” znakomicie oddaje klimat nudnego,
prowincjonalnego miasteczka, gdzie rozgrywa się akcja. Wśród odtwórców filmowych postaci nie ma żadnych gwiazd
ani profesjonalnych aktorów, reżyser zaangażował do swojej produkcji jedynie amatorów, np. długoletnią menedżerkę
jednej z popularnych sieci fast foodów, Debbie Doebereiner czy prawdziwego stróża prawa, Deckera Moody, który
wcielił się w prowadzącego śledztwo detektywa.
Biedne miasteczko na środkowym zachodzie Stanów Zjednoczonych. Tu mieszkają i pracują główni bohaterowie
filmu: Martha, kobieta w średnim wieku opiekująca się starym, schorowanym ojcem, oraz dwudziestoparoletni Kyle,
który musiał porzucić szkołę. Dzieli ich wiele, a łączy poczucie samotności i brak jakichkolwiek perspektyw na lepszą
przyszłość. Wydaje się, że obojgu pasuje taki układ bez zobowiązań, specyficzny związek oparty na przyjaźni
i wzajemnym wspieraniu się. Kyle i Martha razem jeżdżą samochodem do miejscowej fabryki lalek, gdzie są zatrudnieni,
wymieniają banalne opinie na temat życia podczas wspólnych lunchów, zwierzają się sobie ze swoich problemów.
Wszystko się zmienia, kiedy w ich fabryce zostaje zatrudniona nowa pracownica, młoda i ładna Rose, wychowująca
samotnie dwuletnią córkę Jesse. Od pierwszego wejrzenia Kyle jest zauroczony dziewczyną, a ona wyraźnie odwzajemnia
jego zainteresowanie. Teraz cała trójka trzyma się razem, chodzą na przerwy śniadaniowe, na lunche, rozmawiają na
różne tematy.
W pewien piątkowy wieczór Rose prosi Marthę, żeby ta zaopiekowała się jej córką, na co ona chętnie przystaje.
Kiedy po dziewczynę przychodzi Kyle, Martha ze zdumieniem dowiaduje się, z kim Rose ma randkę. Dopiero teraz
uświadamia sobie, że Rose i Kyle’a łączy coś więcej niż przyjaźń i staje się zazdrosna. Sprawy zaczynają powoli
się komplikować. Na randce Kyle zaprasza dziewczynę do siebie, a wtedy Rose okrada go z jego oszczędności. Kiedy
wraca do domu, Martha wypytuje ją, jak się udało spotkanie i robi jej wyrzuty, że nie powiedziała, z kim się umówiła.
Chwilę później jest świadkiem kłótni dziewczyny z jej ekschłopakiem, który nagle pojawia się w jej domu. Jake oskarża
ją, że zabrała mu wszystkie pieniądze i towar, ale ona wszystkiemu zaprzecza. Najgorsze ma jednak dopiero nadejść.
Nazajutrz rankiem Rose zostaje znaleziona martwa w swoim mieszkaniu. Śmierć nastąpiła wskutek uduszenia.
Wiele wskazuje na to, że nie był to atak na tle rabunkowym. Śledztwo w sprawie tajemniczego zabójstwa prowadzi
detektyw Don Taylor. Wśród przesłuchiwanych są: Jake, Kyle i Martha.

Pierwsza część sportowej trylogii, na którą składają się ponadto filmy: “Goal II: Living the Dream” (2007)
oraz “Goal III” (2009). To historia ubogiego meksykańskiego chłopaka, który wspiął się na sam szczyt piłkarskiej
kariery, zdobywając pieniądze i sławę. We wszystkich częściach w postać głównego bohatera wcielił się urodzony
w Meksyku Kuno Becker (rocznik 1978). W filmie występują w epizodach prawdziwe gwiazdy futbolu, takie jak:
David Beckham czy Zinedine Zidane. Na ekranie pojawia się także słynny angielski komentator sportowy
o charakterystycznym głosie, Martin Tyler.
Meksykanin Santiago Munez od dziecka fascynował się futbolem, na podwórku z rówieśnikami zawzięcie
kopał piłkę, marząc o sukcesach sportowych. Jako dziesięciolatek opuścił rodzinny kraj, przedostając się wraz
z rodziną i innymi nielegalnymi imigrantami przez zieloną granicę do USA.
Od tamtego nocnego koszmaru mija 10 lat. Santiago, jego młodszy brat, ojciec i babcia mieszkają w biednej
dzielnicy Los Angeles. Nie mają karty stałego pobytu, przebywają na terenie Stanów Zjednoczonych nielegalnie,
a co za tym idzie nie mogą oficjalnie pracować. Herman Munez utrzymuje rodzinę, zatrudniając się na czarno
jako ogrodnik w luksusowych willach. Pomaga mu Santiago, który wieczorami sam dorabia w chińskiej restauracji.
Choć od ponad pół roku na okrągło zmywa naczynia i sprząta, jest sumienny i pracowity, bez zielonej karty nie ma
co myśleć o awansie na kelnera. Za to wszystkie wolne chwile poświęca swojej największej pasji – piłce.
Pewnego raz dryblującego na boisku Santiago zauważa łowca młodych talentów, Glen Foy. Jest pod wrażeniem
utalentowanego piłkarza. O swoim odkryciu powiadamia menedżera angielskiej drużyny Newcastle United, Erika
Dornhelma. Namawia szefa, żeby ten na próbę przyjął chłopaka do zespołu. Nazajutrz Glen wraca do Anglii, ale
zostawia piłkarzowi swoją wizytówkę z prośbą o kontakt. Kariera w angielskiej drużynie to dla Santiago szansa
na lepszą przyszłość, na realizację najskrytszych marzeń. Na drodze do szczęścia staje jednak jego surowy ojciec,
który kategorycznie sprzeciwia się wyjazdowi syna. Herman Munez uważa, że ubogi emigrant nie zrobi kariery,
tacy ludzie jak oni mogą jedynie liczyć na ciężką pracę swych rąk. Chłopak nie rezygnuje jednak z marzeń
i postanawia wyjechać, choć zdaje sobie sprawę, że jeśli nie powiedzie mu się w Anglii, to jako nielegalny emigrant
nie ma już powrotu do Stanów.
Kiedy Santiago odkrywa, że wszystkie jego oszczędności zniknęły, wpada w rozpacz. Okazuje się, że ojciec
przeznaczył pieniądze na zakup nowej furgonetki potrzebnej do prowadzenia rodzinnego biznesu. Wtedy z pomocą
przychodzi wnukowi babcia, która kupuje mu bilet.
Santiago dociera do Londynu, a stamtąd do Newcastle. Glen Floy przyjmuje go z otwartymi ramionami, pomaga zaaklimatyzować się w nowym środowisku. Początki nie są jednak łatwe, Santiago rozczarowuje wszystkich.
Zrezygnowany postanawia w końcu wyjechać z Anglii. Ale przypadek sprawia, że znowu uwierzy w swój talent.

“Sabrina” została uhonorowana dwiema nominacjami do
Oscara – za muzykę oraz piosenkę. To remake głośnego filmu o tym
samym tytule z 1954 roku w reżyserii Billy’ego Wildera. Pamiętną
kreacją stworzyła wówczas wschodząca gwiazda ekranu Audrey
Hepburn, której partnerowali sławni już: Humphrey Bogart i William
Holden. Scenariusz lirycznej komedii powstał według sztuki Samuela
Taylora, która w tym samym czasie święciła triumfy na Broadwayu z
Margaret Sullavan i Josephem Cottenem w głównych rolach.
“Sabrina” Sydneya Pollacka (“Czyż nie dobija się koni”, “Trzy dni Kondora”,
“Tootsie”, “Pożegnania z Afryką”) nie wzbudziła wprawdzie takiej sensacji
jak przebój Wildera, ale krytyka przychylnie przyjęła współczesną bajkę
o amerykańskim Kopciuszku, która wciąż wzrusza i wyciska łzy. Pollack
zmienił kilka wątków, dostosowując je do realiów końca dwudziestego wieku.
Tytułowa bohaterka wyrusza do Paryża nie po to, by zgłębiać tajniki sztuki
kulinarnej, lecz do pracy w słynnym magazynie mody. Z kolei jej
rywalka jest córką nie plantatora trzciny cukrowej, ale szefa potężnej
firmy elektronicznej.
Mocną stroną filmu okazało się dobre aktorstwo Harrisona
Forda i młodszej od niego o 23 lata pełnej świeżości Julii Ormond,
urodzonej w 1965 roku angielskiej aktorki scenicznej. Zdaniem recenzentów
swoją życiową szansę wykorzystał w “Sabrinie”, debiutujący na dużym ekranie
gwiazdor telewizyjnego talk show, Greg Kinnear.
Akcja rozpoczyna się na północnym wybrzeżu Long Island w
luksusowej posiadłości zamożnych państwa Larrabee. Nad garażem
mieszka Sabrina Fairchild, kilkunastoletnia córka szofera rodziny,
sprowadzonego z Anglii. Życie nastolatki upływa na podglądąniu
gospodarzy i gości, bawiących się na eleganckich przyjęciach
wydawanych w ogrodzie. Sercem dziewczyny od dawna zawładnął
David, młodszy syn wdowy Maude Larrabee, utracjusz i bawidamek,
który nigdy nawet nie spojrzał na zakochaną w nim pryszczatą
okularnicę.
Dzięki protekcji pani Larrabee, Sabrina wyjeżdża na dwa lata
do Paryża, do pracy w słynnym magazynie “Vogue”, gdzie przyjmuje
posadę asystentki fotografa. Niezbyt atrakcyjna, pełna kompleksów
dziewczyna z prowincji z brzydkiego kaczątka zamienia się powoli w
śliczną księżniczkę. Kiedy wraca na Long Island David jej nie
poznaje, biorąc ją za nową sąsiadkę, która zamieszka w tej okolicy.
Zakochuje się w tajemniczej damie od pierwszego wejrzenia i dla niej
bez wahania chce zerwać zaręczyny z Elizabeth Tyson (Lauren Holly),
z której rodziną jego starszy brat wiąże wielkie nadzieje. Stateczny i
zrównoważony Linus, który w przeciwieństwie do Davida myśli tylko
o interesach, usiłuje doprowadzić do korzystnej fuzji własnego
przedsiębiorstwa z potężną firmą miliardera Tysona (Richard Crenna)
i nie zamierza rezygnować z przedsięwzięcia. Tymczasem piękna
Sabrina może pokrzyżować jego plany, zawróciwszy w głowie
Davidowi. Linus próbuje więc wszelkimi sposobami odwrócić uwagę
dziewczyny od brata.

Janek prosi Bernarda, żeby zagrał na weselu Ali i Zygi. Gwiazdor
się zgadza. Uradowana Ala proponuje Jankowi, żeby został ich świadkiem.
Janek bierze udział w teleturnieju “Wiesz, to bierz”. Pozostawia daleko
w tyle innych graczy. Ale kiedy dowiaduje się, że jedna z jego konkursowych
rywalek chce wygrać pieniądze, aby opłacić operację córki, postanawia oddać
jej zwycięstwo. Nie odpowiada na pytanie za pół miliona złotych.
Krzyś okłamuje kolegów, że Janek jest jego tatą. Potem broni honoru
“ojca” i bije się z kolegami, którzy nazwali Janka głupkiem. Kiedy Janek
przychodzi, żeby odebrać chłopca ze szkoły, Krzyś mówi mu, że nie chce go
więcej widzieć.
Janek prosi Marysię, żeby towarzyszyła mu na ślubie Ali i Zygi. Marysia
się zgadza. Jej syn, Krzyś, jest jednak temu przeciwny.

Legenda głosi, że gdzieś wśród piasków Sahary jest ukryta tajemnicza wieża zawierająca źródło wszelkiej
mądrości, a także nieprzebrane bogactwa. O jej odkryciu zawsze marzyli dwaj ludzie: profesor archeologii,
szlachetny i prawy John Shannon oraz jego brat Michael bezwzględny awanturnik, który wstąpił do legii cudzoziemskiej.
Nie łączy ich jednak braterska więź: Michael znienawidził brata, gdy ten odebrał mu przed laty ukochaną kobietę, Elisabeth,
z którą ożenił się i miał córkę. Po śmierci Elisabeth John postanawia pogodzić się z bratem, ale gdy wreszcie odnajduje
go w 1919 r. na Bliskim Wschodzie podczas wojny francusko – tureckiej, Michael wciąż pała do niego nienawiścią.
Obaj bracia są świadkami schwytania pewnego wędrowca i jego córki. Dzięki posiadanemu medalionowi mężczyzna
odnalazł drogę do wieży, ale teraz nie chce wyjawić tego sekretu. Zostaje więc zamordowany, ale przed śmiercią
przykazuje jeszcze córce, by zabrała medalion, a strażnicy już będą wiedzieli, kiedy trzeba go użyć. Dziewczyna
ucieka oprawcom ojca zabrawszy część medalionu, który rozpadł się podczas szamotaniny. Druga część trafia w ręce
Johna, którego z rąk rozwścieczonego Michaela ratuje książę pustyni, Rashid. Michael odchodzi, poprzysięgając bratu
zemstę.
Dwa lata później prof. Shannon bierze udział w kolejnej wyprawie do Afryki w poszukiwaniu legendarnej wieży,
zbudowanej ponoć przed wiekami przez przedstawicieli pozaziemskiej cywilizacji, którzy przybyli na naszą planetę.
Niestety, od pewnego czasu nie daje znaku życia. Do jego córki, Diane, również specjalistki w dziedzinie archeologii,
zgłasza się młody astrofizyk, dr Neal Hogan, współpracujący z władzami watykańskimi, które sfinansowały wyprawę
profesora. Oboje mają jechać do Afryki w celu odnalezienia Johna Shannona i być może tajemniczej wieży. Diane nie
waha się ani chwili, wierzy, że ojciec nadal żyje, choć w ostatnim liście, jaki dotarł do Włoch John wspominał o zaciekłym
wrogu, który też pragnie dotrzeć do wieży. Diane od razu domyśla się, że chodzi o jej stryja Michaela. Ma też nadzieję,
że ponownie spotka przyjaciela ojca, Rashida, którego kiedyś poznała i pokochała z wzajemnością. Na pamiątkę tamtych
czasów nosi na szyi część niezwykłego medalionu.
Na miejscu okazuje się, że Michael, noszący teraz imię Zadick, stoi na czele okrutnych rozbójników pustynnych,
którzy postawili sobie za cel odnalezienie wieży. O nieprzebranych bogactwach mających się tam znajdować marzy
również chciwy szejk Abdurasam. Michael jednak nie próżnuje. W okrutny sposób pozbywa się dowódcy fortu, który
kiedyś skazał go za dezercję. Teraz Michael/Zadick ze swoimi ludźmi wymordowuje załogę fortu i uwozi w nieznane
piękną Adriel dziewczynę, która po dramatycznych przeżyciach na pustyni straciła pamięć, ale znaleziona przez
legionistów pod wodzą dzielnego kapitana Leona Venadiusa została później jego żoną. Adriel nadal ma przy sobie drugą
połowę medalionu.

Do Wilkowyj dociera jedna z plag współczesnego świata – mafia. Konkretnie
dociera dwoma czarnymi bmw, pełnymi ubranych w dresy młodzieńców o byczych
karkach. Koncern Hadziukowej, Więcławskiej i Solejukowej, gospoda Wioletki oraz
inne wilkowyjskie centra biznesu padają ofiarą brutalnego szantażu i żądania haraczu.
Równolegle trwa walka przedwyborcza między wójtem i Lucy. O ile normalnie
gangsterzy korumpują polityków, żeby zabezpieczyć swoje interesy, o tyle
w Wilkowyjach dzieje się odwrotnie: wójt próbuje wykorzystać mafię. Nawet z częściowym
sukcesem, jednak tylko do czasu.
Świat, jak wiadomo, nie wynalazł dotychczas skutecznej metody na mafię, ale po raz
kolejny okazuje się, że świat swoją drogą, a Wilkowyje swoją.

Ciepła i poruszająca opowieść dla całej rodziny o wielkiej przyjaźni ludzi i małego szympansa, którego
matka zginęła z rąk kłusowników, zrealizowana na podstawie książki Douglasa Prestona. Choć opowieść ta
jest fikcją literacką, opisane w książce i przedstawione w filmie eksperymenty naukowe dotyczące zachowań
i zdolności szympansów, miały miejsce w rzeczywistości.
Po ośmiomiesięcznym pobycie w Afryce wraca do domu Hugo Archibald, profesor historii naturalnej, który
prowadził badania nad afrykańską dziką przyrodą. Rodzina ze zdumieniem odkrywa, że jego podróżna torba dziwnie
się porusza. Okazuje się, że profesor przywiózł z wyprawy małego szympansa. Jego żona Leah nawet nie chce
słyszeć o tym, żeby mały potwór zamieszkał z nimi pod jednym dachem. Do obcowania z małpą nie kwapią się
też dzieci naukowca, 12 – letni Andrew i młodsza Sarah, która wręcz boi się dzikiego zwierzaka. Nie pomagają
zapewnienia, że to tylko tymczasowy lokator, zanim Hugo nie wyruszy na kolejną ekspedycję naukową. Dopiero gdy
profesor opowiada im smutną historię Jennie, jak pieszczotliwie nazwał szympansicę, członkom rodziny kruszeją
w końcu serca.
Naturalne środowisko szympansów ulega coraz bardziej widocznej degradacji, co spędza sen z powiek
naukowcom i bojownikom o ochronę przyrody. Wielkim zagrożeniem dla tych zwierząt są kłusownicy, którzy masowo
wybijają szympansy, strzelając do nich zatrutymi strzałami. Matka Jennie zginęła właśnie w taki sposób. Kiedy tubylcy
przynieśli ranne zwierzę przed namiot Archibalda, on niewiele mógł już pomóc. Wtedy nagle okazało się, że zdychająca
szympansica jest w ciąży i właśnie zaczyna wydawać na świat potomstwo. Profesor szczęśliwie odebrał poród, a nowo
narodzonej, zdrowej i ślicznej samiczce nadał imię Jennie. Przez cały czas opiekował się sierotą jak własnym dzieckiem
i zabrał ją w podróż do Ameryki.
Jennie jest wyjątkowo rezolutną człekokształtną małpką i szybko podbija serca domowników, okazując im swoją
miłość i przywiązanie. Wprawdzie bardzo psoci i powoduje w domu potworny bałagan, ale w końcu wszystko jej wybaczają.
Daje się też porządnie we znaki sąsiadom, a w szczególności listonoszowi, który nawet składa skargę do sądu. Za to Andrew
i jego siostra Sarah nie wyobrażają już sobie życia bez wiernej i lojalnej przyjaciółki. Chłopiec uczy pojętną pupilkę języka
migowego.
Jennie interesuje się dr Pamela Prentiss prowadząca ważne badania nad szympansami, autorka wielu książek. Kiedy
chce zabrać małpę do laboratorium, cała rodzina staje za nią murem na wieść, że Jennie będzie przetrzymywana
w klatce. Ale dr Prentiss stawia na swoim i zabiera małpę, która – jak twierdzi – należy do świata nauki. Wtedy zrozpaczony
Andrew ucieka z domu.
Na szczęście, wszystko dobrze się kończy. Profesor Archibald dostaje stypendium do Afryki i tym razem postanawia
tam wyruszyć z całą rodziną, której oczywiście towarzyszy Jennie.